Dance - Performance - Location project
Relay 2018 - Ula Sickle

Een zwarte vlag zweeft heel traag door een duistere lucht. De beweging van de vlag, een symbool van verzet, en het wapperen van de stof worden choreografie en geluid. Trouw aan haar brede visie op kunstdisciplines gaat Ula Sickle samen met en groep performers, en begeleid door geluidskunstenaar Yann Leguay, een fysieke en fascinerende uitdaging aan op vlak van uithoudingsvermogen. Deze anarchistische estafette is geïnspireerd op de vele recente protesten die wereldwijd plaatsvinden, waaronder de massamarsen in Polen ter verdediging van vrouwenrechten, het zogenaamde 'czarny'-protest of 'zwart'-protest.

Gepresenteerd als een doorlopende actie die meer dan 6 uur duurt, functioneert de voorstelling als een installatie waar het publiek op elk moment in en uit kan stappen. Performers volgen elkaar op en nemen de leiding van elkaar over, in een grote open ruimte met een enkele zwarte vlag. In de loop van de avond varieert en accumuleert de aanwezigheid van de leden van de groep. Deze relatief eenvoudige handeling wordt versterkt door het gebruik van geluid en licht. Gecreëerd voor Nuit Blanche 2018 in Brussel, die het protest als centraal thema had, is de actie te lezen als een symbool van voortdurend verzet, maar ook van een zekere traagheid, 50 jaar na mei '68.

"In het licht van de erfenis van mei '68 laat de wereldwijde verschuiving naar rechts een bittere smaak achter. De voorstellen van de Poolse regering voor een abortusverbod vertonen een ijzingwekkende gelijkenis met de voorstellen van Trump in de VS. De oproep van Orban om genderstudies aan Hongaarse universiteiten af te schaffen, vindt weerklank in Vlaanderen. In 1968 vroegen we zoveel meer dan we kregen, maar wat we toen kregen is nog steeds meer dan wat we nu nog hebben, zegt politiek theoreticus Chantal Mouffe. (...) Conservatisme en racisme vliegen de lucht in, neoliberalisme put de welvaartsstaat uit en klimaatsverandering loopt uit de hand... Met betrekking tot deze historische evoluties wil Sickle ook de grotere vraag stellen hoe verzet nog mogelijk is in een systeem dat erin geslaagd is elke vorm van oppositie te incorporeren. Welke individuele en collectieve agency rest ons nog?” Charlotte de Somviele (vertaling Alice Van der Wielen)

Concept, choreografie en uitvoering Ula Sickle Geluidsontwerp Yann Leguay Performers Popol Amisi, Liza Baliasnaja, Sidney Barnes, Amanda Barrio Charmelo, Mavi Veloso, Mohamed Toukabri Performer (stage) Nathan Ooms Dramaturgisch advies Antoine Neufmars Uitvoerende Productie Caravan Production Met de steun van Nuit Blanche 2018 & Kunstenwerkplaats Pianofabriek.