• Meyoucycle (2016)
    Eleanor Bauer

    Een creatie van Eleanor Bauer & Chris Peck/GoodMove & Ictus

    Meyoucycle (me-you-cycle) is een politiek science-fiction-fantasyconcert over expressie in een tijdperk van hyperkapitalisme en technologische mediatie. Contactadvertenties en ouderwetse brieven, chatrobots, tweets en ontembare tirades, poëtisch terrorisme en woordjazz, tekst en muziek, zang en dans, beeld en geluid komen samen in een herkauwing van het leven van vandaag en de nabije toekomst, en de intense krachten en interfaces die dat leven vormgeven.

    Als je het met een vreemd Engels accent uitspreekt, klinkt “Meyoucycle” als “musical”. Meyoucycle is niet echt een musical, maar het gebruikt wel gelijkaardige elementen. De voorstelling combineert muziek, dans en tekst, en lijkt een verhaal te vertellen: in de nabije toekomst trekt een groep poëtische terroristen en emotionele hackers zich terug in de anonimiteit. Ze verblijven in het duister – in the dark web, het duistere woud, het onbekende, het onderbewuste, de intuïtie van verborgen kennis. Ze ontsnappen aan een alomtegenwoordig systeem dat alle vormen van communicatie tussen mensen onteigent en omzet in winst. Om hun absolute vrije meningsuiting te kunnen bewaren, moeten ze hun identiteit afwerpen en zichzelf voortdurend transformeren. Ze bewegen zich door verscheidene genres van performance en muziek, belichamen diverse wijzen van spreken en gestalten, en genereren zo een voortdurend verschuivende horizon van mogelijke betekenissen.

    Meyoucycle is vooreerst een liedcyclus geschreven in een samenwerking van choreografe en danseres Eleanor Bauer en muzikant en componist Chris Peck. Bauer en Peck werken sinds vele jaren samen, over een grote afstand. Ze leerden de realiteit van de afstand en technologische mediatie binnen hun samenwerking actief te gebruiken om ruimte te maken voor nieuwe interpretaties en nieuwe compositie-strategieën. Ze gebruikten erg divers bronmateriaal - van artikels uit magazines tot dromen en bijdragen van afwezige gast-songschrijvers-, ontwikkelden de choreografie met de performers en de muzikale arrangementen in dialoog met het Ictus ensemble, tot het materiaal zelf een kolkende cyclus van me’s en you’s werd. Deze me-you-cycle erkent dat in theater alle betekenis ergens tussen de scène en het publiek ontstaat.