• Gnosis#1 (2011)
    Vincenzo Carta

    Choreograaf Vincenzo Carta laat zich opnieuw inspireren door zijn fascinatie voor rituele fenomenen, in het bijzonder de trance. In zijn nieuwe voorstelling Gnosis#1 dringt hij verder door tot de kern van het eeuwenoude ritueel van de dans, en haar gebruik om trance te bereiken. De voorstelling integreert dans en nieuwe technologieën om een heel eigen universum te creëeren. De lichamen van de vier dansers op scène gedragen zich als delen van één geheel, als de organen van een collectief lichaam. Op de schedel van elke danser is een elektrode geplaatst, die alle hersengolven van die danser opvangt, registreert en samen brengt. De dansers lijken dus niet enkel deel uit te maken van een collectief lichaam, maar via hun hersengolven wordt ook één virtueel collectief brein gecreëerd. Dit collectieve brein vormt de sturende kracht achter de voorstelling: ze is de basis voor de creatie van het geluid en het licht. Geluid en licht vormen dus een weerspiegeling van de emoties en hersengolven van de dansers, maar ze beïnvloeden die dansers op hun beurt ook. Gnosis#1 dompelt de toeschouwer onder in een een compleet eengemaakt universum, in een dansvoorstelling als ultieme trance.